چه دليست اين دل من ؟
که ز يک لرزش اشک بر رخ رهگذري
يا ز ناليدن مادر به فراق پسري دل من مي شکند
چه کنم ؟
دلم از سنگ که نيست
گريه در خلوت دل ننگ که نيست
* * * * * * * * * * * * * *
چه دليست اين دل من ؟
که ز تردي چو يک ساقه ي تاک
به شتابي که تگرگ
بشکند ساقه و از هم بدرد پيکر برگ
يا به آساني يک شاخه ي گل مي شکند
چه دليست اين دل من ؟
* * * * * * * * * * * * * *
هر کجا اشک يتيمي رنجور
مي چکد بر سر مژگان سياه
هر کجا چشم زني غمزده با ياد پسر مانده به راه
دل من مي شکند
چه کنم ؟
دلم از سنگ که نيست
گريه در خلوت دل ننگ که نيست
* * * * * * * * * * * * * *
چه دليست اين دل من ؟
در مزاري که زني ناله کند
در عزاي پسرش
يا يتيمي که کند گريه به سوگ پدرش
جانم آيد به خروش
ور ببينم پر خونين کبوترها را
يا يکي بچه گنجشک که بشکسته پرش
دل من مي شکند
* * * * * * * * * * * * * *
حالت دخترکي کوچک و تنها و فقير
که به حسرت کند از شيشه ي اشک
به عروسک نگه گاه به گاه
وز دل تنگ کند ناله و آه
دل من مي شکند
چه کنم ؟
دلم از سنگ که نيست
گريه در خلوت دل ننگ که نيست
* * * * * * * * * * * * * *
ناله ي پيرزني غمزده و دست تهي
که ندارد نفسي
ضجه ي مرغ اسير
که کند ناله به کنج قفسي
هق هق مرد غريبي که بلا ديده بسي
حالت دختر زشتي که ز شرم
رو ندارد به کسي
دل من مي شکند
* * * * * * * * * * * * * *
هر کجا در نگه تازه نهالاني خرد
از ستيز پدر و مادر خشم آلوده
مي وزد بوي طلاق
وز پراکندگي عائله اي برخيزد
در سرا بانگ فراق
دل من مي شکند
چه کنم ؟
دلم از سنگ که نيست
گريه در خلوت دل ننگ که نيست
* * * * * * * * * * * * * *
آن زماني که به دنبال شهيد
مادر داغ به دل
سينه مي کوبد و مي نالد و مي گريد زار
همچنان ابر بهار
يا زماني که نشيند در اشک
به سر سنگ مزار
و به فرياد کند نام پسر را تکرار
دل من می شکند
چه کنم ؟
دلم از سنگ که نیست
گریه در خلوت دل ننگ که نیست
* * * * * * * * * * * * * *
چه دلیست این دل من ؟
دلم از ناله ی مرغان چمن می شکند
ز خیال غم مردم دل من می شکند
دلم از داغ وطن می شکند
* * * * * * * * * * * * * *
چه کنم ؟
دلم از سنگ که نیست
گریه در خلوت دل ننگ که نیست
چه کنم ؟
دل من می شکند