نظر ...نظر بابا نظر...نظر بابا نظر...نظرشمادوست عزيزبراي من خيلي باارزش هست                                                                                                                                                

صداي زيبايت به آتشم ميکشاند وقتي از مرگ برايم لالايي ميخواني .تو ميخواني و من از ترس به خواب رفتن به خواب ابدي رفتن تا صبح بيدار ميمانم . و چه خوب است که تو برايم از مرگ ميخواني، نازنين.من تا صبح بيدار ميمانم و غرق لذت تو را به تماشا نشستن ميشوم.مبهوت و سرگردان در عطر نفسهايت پرواز ميکنم و حيران از آرامش معصومانه ات ميشوم، زيباي من.صبح شده نازنينم و خورشيد بي شرم از حضور من چه بي حساب دستان نوازشگرش را بر زيبايي صورتت ميکشد.برخيز ....برخيز که صبح شده...برخيز که تمام شب محروم بودم از شنيدن خنده هاي مستانه ات که همچو شراب هفت ساله شيراز مي برد عقل و هوش را.نازنينم پس چرا چشمهاي زيبايت را باز نميکني ...برخيز به احترام تمناي من برخيز....قلب کوچکم لحظه اي بي تو بودن را تاب نمي آورد .مگر نميگويي چشمانم التماس تو را ديدن را دارد پس چرا برنمي خيزي...پس چرا چشمهاي قشنگت را باز نميکني ..مي ترسم ...ديشب برايم از مرگ ميخواندي و من از خواب ابدي ترسيده ام....اگر تو به خوابي ابدي...نه...بيدارت ميکنم...اما نه شايد خوابي شبانه باشد... بيدارت نميکنم...ولي اگر حالا که از هميشه خفتن ميخواندي ابدي خفته باشي چه...برخيز ديگر..من چه کنم؟اصلا من هم ميخوابم و آسمان را قسم ميدهم به شهاب ديشب فرو افتاده که اگر خوابت ابدي است خواب من هم ابدي شود و من به خواب ميروم در اغوش امن تو... تو اما بيدار شوي و بينديشي چه راحت آرميده تمام شب را و بينديشي اين هموست که قسم ميداد مرا به عاشقانه بودن بوسه هايش که شب تا صبح را به تماشايت خواهم نشست و به خود قول دهي که زمزمه هاي عاشقانه امشب را هم با از مرگ خواندن عطراگين مي کنم تا همينقدر ارام بخوابي .دوباره شب برايم از مرگ بخواني و من تو را خواب کنم که به تماشايت بنشينم و صبح گاه از ترس بي تو زيستن به خواب روم و وقتي تو بيدار مي شوي باز مرا خواب بيابي و تو هيچ گاه نفهمي که قسم به عاشقانه بودن بوسه هايم بر لبهايت همه عمر هر شب را تا صبح به تماشاي تو نشسته ام