ان للّه حرماً و هو مکه ألا انَّ لرسول اللّه حرماً و هو المدينة ألا وان لاميرالمؤمنين عليه السلام حرماً و هو الکوفه الا و انَّ قم الکوفة الصغيرة ألا ان للجنة ثمانيه ابواب ثلاثه منها الى قم تقبض فيها امراة من ولدى اسمها فاطمه بنت موسى عليهاالسلام و تدخل بشفاعتها شيعتى الجنة با جمعهم روايات درباره فضيلت زيارت آن بانوى برگزيده اسلام بهترين سند در رابطه با فضايل آن بزرگوار است ، که امامان معصوم پيروان خود را تشويق و توصيه به زيارت مرقد نورانى ايشان فرمودند و پاداش عظيمى براى آن بيان کردند که چنين پاداشى در باب زيارت اولاد موسى بن جعفر(عليه السلام) بعد از حضرت رضا(عليه السلام) بى سابقه است ; ما در اينجا چند روايت را ذکر مى کنيم : 1 ـ امام رضا(عليه السلام) فرمود : « مَنْ زارَها فَلَهُ الْجَنَّةُ » :(1) « کسى که ( فاطمه معصومه ) را زيارت کند سزاوار بهشت خواهد بود » . 2 ـ امام جواد(عليه السلام) فرمود : « مَنْ زارَ قَبْرَ عَمَّتِى بِقُمْ فَلَهُ الْجَنَّةُ » :(2) « کسى که قبر عمّه ام را در قم زيارت کند سزاوار بهشت است » . 3 ـ امام رضا(عليه السلام) فرمود : « مَنْ زارَها عارِفاً بِحَقِّها فَلَهُ الْجَنَّةُ » :(3) « کسى که ( فاطمه معصومه ) را زيارت کند ( در حالى که معرفت به حق او داشته باشد ) پاداش او بهشت است» . 4 ـ امام صادق(عليه السلام) فرمود : « اِنَّ ِللهِ حَرَماً وَهُوَ مَکَّةُ وَلِلرَّسُولِ حَرَماً وَهُوَ الْمَدينَةُ ، وَلاَِميرِ الْمُؤْمِنينَ حَرَماً وَهُوَ الْکُوفَةُ وَلَنا حَرَماً وَهُوَ قُمْ وَسَتُدْفَنُ فيها اِمْرَأَةٌ مِنْ وُلْدى تُسَمّى فاطِمَةَ ، مَنْ زارَها وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ » :(4) « براى خدا حرمى است و آن مکّه است و براى رسولخدا(صلى الله عليه وآله وسلم)حرمى است و آن مدينه مى باشد و براى اميرالمؤمنين(عليه السلام)حرمى است و آن کوفه است و براى ما حرمى است و آن شهر قم مى باشد و بزودى زنى از فرزندان من در آنجا دفن خواهد شد که نامش ( فاطمه ) است ; هر کس او را زيارت کند بهشت بر او واجب خواهد شد » . اين روايت با توجه به اينکه قبل از ولادت موسى بن جعفر(عليه السلام) از امام صادق(عليه السلام) صادر شده است دليل بسيار روشنى است بر اينکه آمدن حضرت فاطمه معصومه به قم و دفن آن بزرگوار در حرم اهل بيت جزء اسرار غيبى بوده و تحقّق آن خود دليل روشنى بر حقّانيّت مکتب امامان معصوم(عليهم السلام)مى باشد   به نام تو يگانه که بزرگترين لطف و عنايتت را بر من نازل فرمودي! به نام تو که اينک تا هميشه تمام وجودم و تمام ذره ذره روح و جانم آغشته به عطر محبتي است که بر من روا داشته اي!  به نام تو که لطفت لايزال و بي انتهاست و بسيار بسيار بزگتر از معاصي و روسياهي هاي ماست. به نام تو که بر کوچک ترين و آلوده ترين بنده ات، که هرچه کرده تاکنون، جز بندگي تو بوده است، چنان با شکوه و زيبا مهرباني کرده اي که هنوز باورش نيست اين نعمت بر او روا گرديده باشد. هنوز باورش نيست اينگونه او را نوازش کرده باشي. هنوز باورش نيست در مقابل اين همه گستاخي او، چموشي او، ابسارگسيختگي او در مقابل فرمان هايت که همگي عين سپيدي و رستگاريند، چنان فضلي روا داشتي که از بيان و گفتار خارج است. فقط من مي دانم و تو، نه! نه! هرگز! فقط تو و فقط خود تويي که مي داني عظمت اين نعمت و لطفي که نصيب من نمودي چه اندازه است. خدايا، بارالها، معبودا! چگونه سپاسگذار اين احسان تو باشم؟ چگونه شکر اين فضل را به جا آورم؟ چگونه حق اين هديه آسماني تو را، اين مائده معطر به عطر دلنواز تو را و اين همه سپيدي و زيبايي تابنده ياد تو را به جا آورم؟ روح من گنجايش عظمت اين نعمت تو را ندارد! بارها از تو خواستم آنچه را که اينک به من نصيب فرمودي، اما هرگز گمانم نبود که اينگونه نوازشگرم باشي! مي دانستم لطف تو بي اندازه است، مي دانستم مهرباني تو بي مثال است،‏ مي دانستم از مادر به من مهربان تري و دلسوزتر. اما تا اين حد؟ تا اين حد که آلوده و بي سر و پايي چون من را اينگونه عنايت کني؟ خدايا چه مي گويم؟ ما هکذا الظن بک؟؟؟ سبحان الله عما يصفون! اينک و در شتاب اين لحظه ها و در پس پرده حوادثي که تو خود مقدر فرموده اي، گويي چند روز بيشتر تا آن اتفاق عظيم زندگانيم باقي نمانده است و هنوز دست نياز به آستانت مي سايم. از تو مي خواهم مرا تا هميشه چنين شرمسار محبت و لطف خويش فرمايي و همواره دست نيازم را تنها به دامان بي نياز خويش فرود آوري! تا آن لحظه که به سوي تو پر گشايم و تا آن زمان که در اين جهان مقدرم فرموده اي به ماندن، کنارم باش و هدايتگرم و صاحب اختيارم! خورشيد لطف و کرمت تمام وجودم را گرم کرده است و من، منفعل و بي حرکت، عاجزم از آنکه حتي لحظه اي به شکرانه اين همه محبت بي دريغ تو، سپاس بگذارم. به مهرباني بي مانندت مرا ببخش و از من درگذر. مرا بياموز تا اندکي بندگي کنم، اندکي عاشقي کنم و اندکي قدر بدانم آنچه که تو مهربان در حقم روا داشتي. سر به سجده مي گذارم، اشک مي ريزم و نجوا مي کنم:‏الحمدلله علي ما هداني، شکر لله، شکر لله، شکر لله

مي خواهم تا آخر عمر خانه نشين خيال تو باشم  به ياد رفتنت مثل ابرها بغض کنم
به نامه هاي ننوشته ات پاسخ بدهم و از پشت پنجره به آرزوهايت سلام کنم . مي خواهم تا انتهاي اين جاده همچنان بي قرار تو باشم و تمام لحظه ها را به عشق ديدن
تو طي کنم . مي خواهم با تو از حادثه ها عبور کنم

خدايا . من که هستم که چيزي بگويم که تو خود همه جيزرا مي داني .

چگونه هميشه به يادت باشم وقتي فقط در رنج ها صدايت مي کنم ؟؟؟؟؟

و چگونه صدايت کنم در حالي که مي دانم فاصله توهمي بيش نيست.  

وقتي فکرش را مي کنم اگر قطره آبي کم بود کل هستي احساس تشنگي

مي کرد . دستم نمي رود گلي را بچينم مبادا ستاره اي لطمه ببيند .       

اگر زندگي ام آن طور است که تو مي خواهي بي قراري ام را کنار مي گذارم

و آرام مي گيرم .                                                                   

چگونه به جستجويت بيايم اي خدا؟؟؟ کجا دنبالت نگردم ؟؟؟ وقتي همه جا هستي

حتي يک قدم هم نمي توانم بر دارم . در خودم مي مانم و انتظار مي کشم تا تو خود بيايي . اشکهايم را عاشقانه به پايت مي ريزم تا قدمت را روي چشمانم بگذاري و

به محراب قلبم وارد شوي اصلا مگر بيرون بوده اي که بخواهي وارد شوي ؟؟؟؟؟؟

مي خواهم با سرور و جاودانگي هم پيمان شوم چرا که غربت و تنهايي ام کل هستي

را دلتنگ مي کند .وقت پريشاني به آرامش درخت و رود و پرنده که هميشه به يادت

هستند غبطه مي خورم .                                                                          

مگذار عمرم به " آماده کردن " بگذرد و در کنار چمدان توشه ام حيران بمانم که کجا بروم ؟؟؟ بعد ازاين همه تلاش براي داشتن توخدايم چرا دره ي عميق تهي بودن در مقابلم ظاهر شده؟؟؟ من آماده ام . اما براي رفتن به کجا ؟؟؟ به من بگو کجا به انتظارم نبوده اي که بخواهم بيايم ؟؟؟ براي تو که مرا . چمدان و راه را خوب مي شناسي سوغات چه بياورم و ازسفر چه بگويم که نداني ؟؟؟ ديوانه شدم خدايا !!! نمي خواهم سرم به سنگ پشيماني بخورد ودنيا فريبم دهد . خدايا نشانه هايت را دیدم اما در آنها نمی مانم . باورت کردم پس تو هم کمکم کن .................................................

خدایا . همواره با من بمان و تنهایم مگذار . بگذار نخی به انگشتم ببندم تا هرگزفراموشت نکنم

 که تجربه ی آرامش تنها با تومیسراست و بس..................

دستت رو بگذار روي قلبت، اين ساعت عمرت که داره تيک تيک ميکنه... جالبه هموني که بهت زندگي ميده برات شمارش معکوس رو شروع کرده